کشکرت

سوار قایق بادی  سوار اقیانوس

اسیر آتش امواج  بی دل ققنوس

فرار از چه ؟ کدامین قرار پرتت کرد

به بی قراری در این رهایی محبوس؟!

تصور تو مهیب است انتظارت نیز  ـ

پراست از تب و دلشوره و هوای عبوس

( کسی که منتظرت نیست)  دل به او می گفت

و چشم ها که به دنبال هرکجا فانوس ...

امید بسته به فانوس های دریایی

خیال بسته به توحید خوانی ناقوس

 کسی که منتظرت نیست  روی شاید مبل

نشسته است درآغوش گربه های ملوس

( نشسته است ؟ نه! خوابیده   کاش می دانست

که او اگر برسد هم به چشم یک جاسوس...)

سیاه روزتراز او دراین شب بی ماه

که بوده ؟ آه ...کجا می درخشد او که ونوس؟

کدام سمت بیایم که زندگی باشد؟

به مرگ می دود این موج -موج بی ناموس!

کجاست آنکه به قول و قرارش آمده ای ؟

کجاست آخرتردیدهای اقیانوس؟

به خواب رفته زنی بی خیال تو هرجا

به خواب دیده زنی در خیال من کابوس

"به فال قهوه شما را غریق می بینم !

(صدای یک زن کولی    نه نوستراداموس)

                                                    صدای صخره و امواج رانمی شنود....    

                                                                                                                ۲۶/۶/۸۵

نوشته شده توسط علی محمد مسیحا در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 ساعت 22:46 موضوع | لینک ثابت